Lat oss alle be!

“Norsk tidebønn” er tittlen på den rykande ferske tidebønsboka. Sist såg denne boka dagsens ljos i 1948, utgjeven av Agnar Sandvik. No står ho fram med bøner for kvar dag i veka og med notar.

Ingrid Gjertsen og Anne Gunn Pettersen har gjennom fleire år arbeidd med å tilpasse gregorianske melodiformlar, antifonar og hymner til bønene i Sandvik si bok. Resultatet har blitt ei veldig praktisk og vakker bok med fire tonesette tidebøner til kvar dag i veka.

Her er Davidssalmar, hymner, bibeltekstar, nytestamentlege cantica og forbøner. Kveldsbønene hadde Sandvik slv funne tonar til. Og no har også dei andre bønene fått melodiar frå same tradisjonen – den gregorianske – og frå norsk folketonetradisjon.

Boka har ikoner måla av Ove Grant Svele som pryder sidene innimellom og taler om bøn på sin eigen måte.

Boka er no i sal for kr 250,- pluss evt. frakt. Kjøp og ta i bruk.

Send bestilling til ottar.myrseth@gmail.com eller 98876761.

 

Teneste og forteneste

Både Abraham og Moses fekk sine livs oppdrag først i pensjonsalderen (etter vår målstokk). Guds arbeidsvilkår kan gjerne ofte virke underlege.

I mitt livs puslespel finst tilsynelatande unyttige bitar. Men i det guddomelege perspektivet er eit meir kjærleg blikk og ei større oversikt enn eg har.

Guds pedagogiske prosjekt er å føre oss så langt at vi med handa på hjartet kan seie «Vi har berre gjort skyldnaden vår.»

Når Jesus møter fram på vår tids NAV-torg, tek han ansvar for at puslespelet av livsfragment går opp.

«Eg uverdige tenar har berre gjort skyldnaden min.» Der Gud passar eit menneske inn, er alt av nåde.

Sundag septuagesima er vingardssundag. Vel møtt til messe kl. 11.

Den nye vin

Trua spring ikkje fram av miraklet, skriv Dostojevski, men miraklet av trua. Kjøkemeistern og tenarane i bryllaupet i Kana såg miraklet. Berre Maria og læresveinane såg mysteriet og trua deira såg Guds herlegdom.

Jesus lokkar ingen med mirakel, men han opnar himmelske samanhengar. Han avviste alle djevelen sine tilbod i øydemarka som freistingar til å imponere. Det spetakulære tener berre sensasjonen.

Gjennom vinunderet viser Jesus oss til Guds himmelske liv. Han inviterer alle som trur til det himmelske bryllaupet.

Det feirar vi i St Olav kyrkje sundag kl. 11. Velkomen.

Guds søndagsskule

Gud openberrar sine planar for born. Dei vaksne må slite. Ein må innom Guds sundagsskule for å kome til himmelen.

Jesus var sjølv ein av desse små. I Guds hus. På søndagsskulen. Han som sjølv er Faderens barn. «Lær av meg,» seier han, «for eg er mild og audmjuk av hjarta. (Mt 11,29). Han, den vesle, kan lære bort til andre som også er milde og audmjuke.

Som 12-åring inntok han templet. Jesus lyfter opp seg sjølv til tolk av den gamle pakta. Til forundra blikk frå foreldre og skriftlærde. Men mor Maria gøymde orda i hjartet sitt til gjæring.

Vel møtt til messe på sundag kl. 11.

Epifania: “Me har og den same stjerna”

Julestemning kan vere forføreriske greier. Komande sundag openberrar eit møte med ’reality’ som kompletterer julestemninga. Midt i forteljinga står tre vismenn som fylgjer stjerna.
Men lyset tent i Betlehem møter mørkret. Og mørkret tok ikkje imot det, så englesongen glei over i rama-skrik. Slik er den verda Herren vart fødd inn i.
Gud kallar menneske på mange måtar: Astronomi like vel som pandemi og andre kriser. Når Gud tenner ei Betlehemsstjerne, gjeld det å bryte opp. Men alle som vandrar med Gud, må vere på vakt. For Herodes er til alle tider utfordra av Kristus og vil øydelegge den sanne Kristus-tilbedinga.
Vismennene sin visdom viste seg i at ’dei tok ein annan veg heim att til landet sitt’.
Vel møtt til messe i St Olav kyrkje sundag kl. 18 (Mrk tida).

Jonsmesse

Det vi har høyrt, sett og teke på

Der Lukas gjev oss juleevangeliets fakta, gjev Johannes oss den teologiske tolkinga i høgstemte vendingar. Det har gitt han ørna som evangelist-attributt.

I tradisjonen har han med rette fått tilnamnet ’teologen’. Johannesbreva har like fortent gitt han tilnamnet ’kjærleikens apostel’. Og Openberringsboka er profetisk.

Denne mangfaldige mannen, ungdomen som hallar seg inn til Meisterens bryst, yngst av apostlane, den einaste som fekk ein naturleg død i høg alder, har sin minnedag 27. desember. I år feirar vi han fyrstkomande sundag.

Vel møtt til messe i St Olav 3. juledag kl.11.

«D’er langt sør til Betlehem.»

 

Det var det for Josef og Maria og. Enno lengre for Jesus. Vegen er lengre frå himmelen til Betlehem enn frå Betlehem til Golgata.

Julenatta viser oss kven Gud er og at Han elskar oss. Han som fann att dei framande, omfemna dei bortstøytte, gjorde til familie dei som avviste Han, gjorde til arvingar dei arvelause.

Vegen til Betlehem endar for oss ved altarbordet. Her er Kristi krubbe. Altarduken er sveipet han vart tulla inn i.

«Kom, la oss gå med stille sinn / som hyrdene til barnet inn.»

Vel møtt til messe i St Olav kyrkje juledag kl. 11.

Maria, Guds mor

Gamle heresiar døyr aldri, dei berre vender attende under nye namn. Ikkje minst hovuddogmet i kristen tru: Inkarnasjonen. Eldste vranglæra i den kristne kyrkja var nettopp fornekting av at Gud verkeleg vart ein av oss. “Too good to be true.”

Under eksotiske namn har evangeliet blitt redusert til symbol, poesi, metafor, litteratur, nostalgi.

Guds mor Maria er vårt beste vern mot vranglæra. Ho bar ikkje ein idé under sitt bryst. Det som sparka i hennar livmor, var ikkje ei myte. Når Maria ikkje er ‘outspoken’, høgrøysta eller pågåande, er det ikkje fordi ho er beskjeden. Men kreftene hennar, både kroppsleg og sjeleleg, er innstilte på å lytte etter lyden av Gud.

4. sundag i advent. Vel møtt til høgmesse sundag 20. des kl. 11.

Ver helsa, Maria, full av nåde,
Herren er med deg.
Velsigna er du mellom kvinner
og velsigna er ditt livs frukt, Jesus.
Heilage Maria, Guds mor,
bed for oss syndarar
no og i vår døds time.

Frå julegate til øydemark

Det var langt mellom juleborda i øydemarka hjå Johannes. Han drog seg attende for å gi rom for åndeleg konsentrasjon. Ikkje tinga, men tilbedinga.

Einsam og mismodig får Johannes kjempe med tvilen. Jesus stemte ikkje med fantasien. Ikkje staseleg og kongeleg nok. Tvil er tvitydig.

Guds veg er slik. Ikkje gullskrift i skyene. Men som Johannes å bli vist til det han kan sjå og erfare. Teikn fylgjer Guds gjerningar. Når evangeliet vert forkynt for fattige og dei blir forandra, er Gud på ferde.  Det byggjer tru.

Gud ryddar ikkje imponerande julegater. Guds teikn er tydelegast i øydemark. Han kallar oss til å spore av frå verda sin veg og ikkje tilbe det verda tilbed.

Vel møtt til messe i St Olav kyrkje 3. sundag i advent, 13. des kl. 11.

Nytt kyrkjeemblem

Denne hausten har Den nordisk-katolske kyrkja fått sitt eige emblem. Symbolet med Lammet og sigersfana har fylgd kyrkja vår frå starten og finst i det noverande biskops-seglet. Emblemet er teikna av Else Karlstrøm Minde, med fagleg støtte frå Magne V. Kristiansen.

Sameleis vart slagordet vald tidleg og mange har blitt glade i det og opplever at det tydeleg identifiserer kyrkja sin identitet.

Vi er ei kyrkja som har oppstått i den vestlege tradisjon, med vestleg liturgi. Samstundes har vi overteke den visjon som ligg bak dokumentet “Vegen til einskap”, ein konsensus vokse fram av samtalar mellom gamal-katolske kyrkjer og ortodokse, at vår teologi både er nærslekta med og har sine røter i den austlege kyrkjetradisjon. ‘Vestleg liturgi og austleg teologi’ stemmer bra.

No gjeld det at vi tek emblemet og slagordet i bruk som logo og fane som både identifiserer oss og som samlar interesse for det DNKK representerer. Slagordet har også latinsk versjon: Pro Fide Ecclesiae Indivisae.