D’er langt sør til Betlehem

Det var det for Josef og Maria og. Enno lengre for Jesus. Vegen er lengre frå himmelen til Betlehem enn frå Betlehem til Golgata.

Julenatta viser oss kven Gud er og at Han elskar oss. Han som fann att dei framande, omfemna dei bortstøytte, gjorde til familie dei som avviste Han, gjorde til arvingar dei arvelause.

I vår kyrkje står altarbordet. Her er Kristi krubbe. Altarduken er sveipet han vart tulla inn i. Her endar vegen for oss.

«Kom, la oss gå med stille sinn / som hyrdene til barnet inn.»

Vel møtt til messe i St Olav kyrkje juledag kl. 12.

Ave Maria

Ver helsa, Maria, full av nåde, Herren er med deg.
Velsigna er du mellom kvinner,
og velsigna er ditt livs frukt, Jesus.

Guds mor, Maria, er beste vernet mot all misbruk og fornekting av det kristne hovuddogmet: Inkarnasjonen. Mange har forsøkt å omtolke, modernisere, idyllisere og fornekte at Gud verkeleg kunne bli menneske som deg og meg.

Men Jesubarnet er fødd som gut av ei kvinne. Gjennom Maria vert den gamle pakta sine Messias-lovnader oppfylte. Ho var ein sentral del av Guds frelsesplan. Marias ‘ja’ sette store ting igong i menneska si historie.

Det er tru. Å våge å vere open for Guds handlingar i historia og i mitt liv. Guds engel ventar også på ditt og mitt svar.

Vel møtt til messe på 4. laurdag i advent på bedehuset Betania i Stryn, laurdag kl. 15.00

Corona-advent

Det vart advent i coronamodus også i år. Kanskje ikkje så dumt. Døyparen Johannes, ein hovudperson i adventstida, viser veg. Han søkte einsemda i øydemarka for å vere nær Gud. Ikkje julebord der.

Tilbaketrekning trengst gjerne for å gi plass til åndeleg konsentrasjon. Det er ei hovudsak i adventstida.

Det vanlege kvardagslivet er fullt av distraksjonar som trengjer inn i og øydelegg gudslivet og bønelivet.

Johannes som rydda veg for Herren i Judea-øydemarka, kan gjere det også i corona-øydemarka. Bruk denne tida til å søkje Gud. Han er å finne.

Les om Johannes i Luk 3,1-6. Vel møtt til messe i St Olav kyrkje sundag kl. 11.

Kom, konge, kom

Advent handlar om Jesu Kristi gjenkomst, også kalla parusi, dvs. tilsynekomst. Han kom ein gong i fornedring som tenar, men skal kome att i herlegdom som konge. Då skal alle kne bøye seg for han.

I levande live avslørte Jesus seg berre glimtvis. Men ein dag skal løyndom verte synleg herlegdom.

Då skal avsløringa også gjelde oss. Det vi gjorde i det synlege, får konsekvensar i det usynlege. Til sjokk for alle. Til glede for somme.

Han kjem som kongen. «Han dømer folka med rettferd. Himmelen skal gleda seg, jorda skal jubla,» syng salmisten.

Den som vil ta del i gleda, lyt klarne synet. Leve som ein tenar som ventar herren sin. Ta oppgjer no med alt som må ordnast opp i.

Når Jesus seier «Eg kjem snart!» svarar dei truande: «Maran atha! Kom, Herre Jesus!» Han er på veg.

«Kom, konge, kom i morgenglans og gjør en ende bratt
på jordens mørke, tenn den dag som aldri mer blir natt.»

Vel møtt til messe i St Olav sundag kl. 11

 

Ventetid

Gud lærer folk å vente. I Egypt, ved Babylons flodar, på Jesu tid og i våre dagar. «Sjå, eg kjem snart,» seier Jesus. Forventningane har i tider vore meir intense enn elles. Idag i sterk konkurranse med sløvsinnet.

I ventetida skal vi be: «Lat riket ditt kome.» Og når Han oppfyller bøna, kan det samanliknast med dei ti brurmøyane. Sømn vil bli eit problem for dei som ventar.

Det meste er likt med dei 10 brurmøyane. Alle var bedne, alle var kledde som brurmøyar, alle hadde sagt ja, alle hadde olje på lampane, alle blei trøytte av ventinga, alle somna, alle vakna av ropet, ingen forsov seg og alle kjende att brudgomen.

Den åndelege nedsløvinga er at lampane vert forsømde. Tru kan ikkje arvast. Gud deler ut, og den som verdset henne, held henne ved like.

«Så vak då, for de kjenner ikkje dagen eller timen», seier Jesus.

Les gjerne Matt 25,1-13. Det vert messe i St Olav kyrkje, Ålesund, sundag kl. 11, ved fr. Lauritz Elias. Velkomen.

For alle helgenar

«Dog er i Åndens mening / Alt her hun Herren nær /
Har hellig søt forening / Med Herrens venner der.»

Under Gran-stemnet vårt feirar vi på sundag Helgemesse, Alle helgens dag.

I den himmelske hærskaren er sikkert ansikta til nokon vi kjenner att. Denne dagen minnast vi desse truande, dei som ikkje er kjende for all verda. Ein gong slitne og rynkete, no strålande av Guds herlegdom.

Helgenar er som salt, seier Jesus. Salt i såret, salt i maten, salt på jorda. Men dei er også som hår i suppa og rusk i maskineriet. Ikkje friksjonsfrie nikkedokker, ikkje blodlause og aggresjonshemma. Men menneske av kjøt og blod. Syndarar eingong, men dei levde i nåden.

No er dei reinsa i Kristi blod. Det gjer forteljinga om dei til ei forteljing om Jesus og vegen til han. Difor ærar vi dei, som våre vegvisarar.

Vel møtt til messe i Nicolai-kirken på Gran sundag kl. 11.30.

Keisar og gallilear

Jesus står med biletet av keisaren i handa når han seier at keisaren skal ha sitt. Det er ei guddomeleg ordning. Men keisaren må også passe inn i bøna: «Lat Guds rike koma.» Om ikkje keisaren passar inn der, har han eit problem.

Det gjeld ikkje berre eineveldet sine kongar. Det gjeld også demokratiske folkeforsamlingar. Dei har forklaringsproblem når samfunnet legg til grunn at all makt går ut frå kongen eller frå folket, som diktatur eller som demokrati.

Då er det ‘tampen brenn’. Då vert vår lojalitet sett på prøve. Når keisaren vil vere den gud som eig jorda og alt det som fyller henne, når keisaren vil forvalte sanninga, då må vi velge side.

Vel møtt til messe i St Justin misjon, Døvekirken, Klæbuveien 43, Trondheim, søndag 24. okt kl. 11.

Fest i Guds hus

Gud inviterer. Det er fest i Guds hus.

Festen startar her og no. Kvar sundag lyder det: ‘Sæle er dei som er innbedne til bryllaup hjå Lammet.’

Festen er igong i himmelen. Men somme held seg unna med heimelaga orsakingar. Andre vil sjølve ta regien. Dei slår tenarane ihel og trur dei kan få kome inn utan bryllaupsklede.

Men det er gjest du er. Av Guds nåde. Kom for alt er ferdig.

Invitasjonen gjeld også til sundag i St Olav kyrkje kl 11.

Dødens kultur

Dødens kultur stikk hovudet fram kvar gong uskuldige vert ofra. Det skjer på slagmarka, på gynekologisk avdeling, i karrierestigen og på vellysta sin marknad. I ei samtid som vel effektivitet og sjølvrealisering framom nestekjærleik skjer det.

Dei veikaste bukkar under fyrst. Somme som offer fordi samfunnet slo handa av dei, andre drog konklusjonen sjølve.

I Nain møter Jesus dødens tog i byporten. Til dei sterke seier han: Memento mori (hugs du skal døy)! Til dei syrgjande: Eg er Herren over dødens makt.

Døden er ikkje til å leike med. Han er ein fiende. Gud skaper alle menneske i sitt bilete og reknar oss som verneverdige. Han er på offera si side. Han seier: Kom til meg, alle som har tungt å bere.

Vel møtt til messe i St Olav kyrkje sundag kl. 11.

 

(Bilete Wikimedia)

Den sutalause

The Sermon on the Mount
Carl Bloch, 1890

Matbutikkane er opne lenger enn folk er vakne. Fretex-containarane er alltid fulle. Er Bergpreika gått ut på dato? At Coop, Cubus og Jernia sørgjer for oss?

Men same verda som er full av mat og kle, er også full av nød og død. Biletet av overflods-samfunnet er eit glansbilete av livet på jorda. Også klimaet lid under overbelastning.
Bergpreika melder at du må velge mellom Mammon og Jesus. Den fyrste gir bekymring, den andre ventar tru. Ingen kan tene begge. Mennesket bekymrar seg om einsemd, hunger og kjærleik.
Jesus er Guds gåve. Han gjer makteslaus bekymringa for om vi er åleine i universet, for dei 3-4 timane fram til neste måltid og for neste kjærlege berøring.
Ver sutalause, seier Jesus. Han har oppfylt visdomsordet: “Den enes død, den andres brød.”
Han er realpresent også i dag.
Vel møtt til messe i St Olav, Ålesund, sundag kl. 11.