Tidsånda

‘Tidsånda’ er eit uttrykk som bygg på tankar etter filosofen Hegel. ‘Tidsånda’ er tankegangar i samtida som er større enn oss og som det er vanskeleg å distansere seg ifrå. Det ligg i lufta pg som set preg på våre liv. Det treng oftast korkje presentasjon eller motivasjon, for dette er rekna som sjølvsagt.

Vår tids ånd er prega av at det offentlege livet er blitt reint sekulært. Helse- og skule-vesen er religions-nøytrale. Kristent menneskesyn er under åtak. Familien og ekteskapet vert ombygde. Kristne kyrkjer bøyer seg for tidsånda og er ikkje lengre det uomgjengelege funda-mentet den vestlege kulturen bygg på.

Det politisk korrekte får forrang i kyrkjeleg praksis og forkynning. Folkekyrkja minner stadig meir om Folkets Hus. Og der dei store går føre, fylgjer dei mindre etter. Frimodig forkynning vert mangelvare. ‘Verdiar’ erstattar sanninga, og vert avgjort ved fleirtalsvedtak etter politiske prosessar. Det kostar å heise flagg mot tidsånda.

Slike tider splittar dei truande. Dei som trufast held på dei gamle sanningane, vert marginaliserte i sine kyrkjer og fellesskap. Mange teier. Somme dreg seg attende. Andre melder seg ut. Difor trengst det idag mobilisering på tvers av kyrkjer og konfesjonar.

Den kristne filosofen C.S. Lewis nytta uttrykket ‘mere christianity’, berre kristendom. Tidsånda har berre plass for samtids-fornuften. Men ‘mere christianity’ er at Gud er større enn oss, og vår lukke er å leve etter hans fornuft. Gud seier at kvart menneskeliv er ukrenkjande, at ekteskapet er ‘eit stort mysterium’, at mennesket er eit åndeleg tempel, at familieliv er eit guddomeleg oppdrag, og at borna høyrer Herren til.

C.S. Lewis skriv at der er ein orden i universet som menneske med ulik tru kan erkjenne. På slikt grunnlag kan mange som trur at Jesus er den levande Herre over kosmos, arbeide saman. Dei som innser at kampen mot tidsånda handlar om meir enn konfesjonelle ulikskapar og at det heilage er under åtak. Dette er den tredje arena.

Her trengst mobilisering. Den tredje arena er nivået over våre kyrkjelydsfellesskap. Der kan lutheranarar og katolikkar, pinsevener og baptistar, misjonsfolk og karismatikarar lære av og styrke kvarandre, skape visdoms-baser og front-fellesskap. Slik bygg ein også vern mot å bli dominert av tidsånda.

Vi vil sikkert bli usamde, men når vi står saman om Skrift-lojaliteten og saman vil vende attende til Jesus, kan vi saman avsløre kva som står på spel. For den Logos som held heile verda ihop, er ikkje ein idé, men ein person.

Og det som er sant, er sant sjølv om ingen gjer det, og det som er usant, er usant sjølv om alle gjer det.

God påske – og alt det der

Ein elev eg hadde var gått så lei av all ureflektert formalisme med helsingar utan innhald, at ho laga si eiga som gjengitt i overskrifta. Kven tenkjer over kva ein seier når ein ynskjer ‘god jul’, ‘god påske’ e.l.? Continue reading

Guds bilete

I dagsaktuelle kontroversar vert vårt syn på mennesket stadig sett på prøve. Då trengs tydeleg forkynning av Guds syn på oss. «Lat oss skape mennesket i vårt bilete, i vår likning,» seier Gud i skapinga (1.Mos 1,26). Mennesket er gitt eit uutsletteleg gudspreg til å leve eit liv i etterlikning av den heilage Gud sjølv. Continue reading

I ville Vesten

Dei fyrste kristne sitt fleirkulturelle og -religiøse samfunn var mykje likt vårt Vest-Europa. Men medan dei var ei gruppering i vekst, er vi i stagnasjon. Continue reading

Mykje lys og varme

Mykje lys og varme i Epifania-tida i kyrkjeåret. Epifania er framhaldet av juletida, ei biletrik og innhaldsrik periode i det kristne året. Continue reading

Forfengeleg

Forfengeleg rimar på forgjengeleg. Vi som går i butikkar, har vent oss til datostempling. Ting varer ikkje så lenge. Forgjengeleg. Likevel held vi fram. Dette ikkje-varande pregar ein veldig stor del av livet vårt. Ikkje minst i før-julstida. Forfengeleg. Continue reading

Pluralisme

Pluralisme er på moten på så mange område. Livssyns-pluralisme i samfunnslivet, etisk pluralisme og læremessig mangfald er honnørord. Mest tydeleg siste dagane er dette demonstrert av bispemøtet i Den norske kyrkja. Continue reading

Leveregel

Alt liv treng rytme og form. Sameleis med det åndelege. Klostersamfunn har i århundre visst dette. Også kristne med arbeidsliv og familieliv treng det.
Somme vi kjenner har funne at dette er ein leveregel det er muleg å leve opp til: Continue reading

Temadag om menneskeverdi

eit hjarte slår

heilage familieLaurdag 7. september kl. 11 – 15 inviterer vi til open temadag om menneskeverdi, sorterings-samfunn og bioteknologi.

Det vert to foredrag med høve til samtale og med enkel servering imellom.

Biskop Ingeborg Midttømme, Møre bispedøme:
«Kva er då eit menneske?» Om menneskeverdi i sorterings-samfunnet.

Kateket Ragnhild Aadland Høen, St. Paul katolske kyrkje, Bergen:
«Borna vi ikkje vil ha.» Etiske dilemma i møte med tidleg ultralyd og selektiv abort.

Dagen vert avslutta med middagsbøn.

Deltakaravgift 50 kroner.

Arrangør:
St Olav kyrkje, Hatlane, Ålesund

Etter Gud

NRK slepp stadig til evolusjons-biologen Richard Dawkins. Seinast i vår kunne vi på TV høyre hans argument mot Gud. Men for kvar gong kling denne rasjonalismen meir sliten, og verkar utgått på dato. Det er ikkje vitskapen som lettast overtyder menneske idag om sanning. Tiltrua til vitskapen voks med sekulariseringa som sette sitt preg på forrige århundre, men kom etter kvart i bakleksa. Continue reading