Keisar og gallilear

Jesus står med biletet av keisaren i handa når han seier at keisaren skal ha sitt. Det er ei guddomeleg ordning. Men keisaren må også passe inn i bøna: «Lat Guds rike koma.» Om ikkje keisaren passar inn der, har han eit problem.

Det gjeld ikkje berre eineveldet sine kongar. Det gjeld også demokratiske folkeforsamlingar. Dei har forklaringsproblem når samfunnet legg til grunn at all makt går ut frå kongen eller frå folket, som diktatur eller som demokrati.

Då er det ‘tampen brenn’. Då vert vår lojalitet sett på prøve. Når keisaren vil vere den gud som eig jorda og alt det som fyller henne, når keisaren vil forvalte sanninga, då må vi velge side.

Vel møtt til messe i St Justin misjon, Døvekirken, Klæbuveien 43, Trondheim, søndag 24. okt kl. 11.

Fest i Guds hus

Gud inviterer. Det er fest i Guds hus.

Festen startar her og no. Kvar sundag lyder det: ‘Sæle er dei som er innbedne til bryllaup hjå Lammet.’

Festen er igong i himmelen. Men somme held seg unna med heimelaga orsakingar. Andre vil sjølve ta regien. Dei slår tenarane ihel og trur dei kan få kome inn utan bryllaupsklede.

Men det er gjest du er. Av Guds nåde. Kom for alt er ferdig.

Invitasjonen gjeld også til sundag i St Olav kyrkje kl 11.

Dødens kultur

Dødens kultur stikk hovudet fram kvar gong uskuldige vert ofra. Det skjer på slagmarka, på gynekologisk avdeling, i karrierestigen og på vellysta sin marknad. I ei samtid som vel effektivitet og sjølvrealisering framom nestekjærleik skjer det.

Dei veikaste bukkar under fyrst. Somme som offer fordi samfunnet slo handa av dei, andre drog konklusjonen sjølve.

I Nain møter Jesus dødens tog i byporten. Til dei sterke seier han: Memento mori (hugs du skal døy)! Til dei syrgjande: Eg er Herren over dødens makt.

Døden er ikkje til å leike med. Han er ein fiende. Gud skaper alle menneske i sitt bilete og reknar oss som verneverdige. Han er på offera si side. Han seier: Kom til meg, alle som har tungt å bere.

Vel møtt til messe i St Olav kyrkje sundag kl. 11.

 

(Bilete Wikimedia)

Den sutalause

The Sermon on the Mount
Carl Bloch, 1890

Matbutikkane er opne lenger enn folk er vakne. Fretex-containarane er alltid fulle. Er Bergpreika gått ut på dato? At Coop, Cubus og Jernia sørgjer for oss?

Men same verda som er full av mat og kle, er også full av nød og død. Biletet av overflods-samfunnet er eit glansbilete av livet på jorda. Også klimaet lid under overbelastning.
Bergpreika melder at du må velge mellom Mammon og Jesus. Den fyrste gir bekymring, den andre ventar tru. Ingen kan tene begge. Mennesket bekymrar seg om einsemd, hunger og kjærleik.
Jesus er Guds gåve. Han gjer makteslaus bekymringa for om vi er åleine i universet, for dei 3-4 timane fram til neste måltid og for neste kjærlege berøring.
Ver sutalause, seier Jesus. Han har oppfylt visdomsordet: “Den enes død, den andres brød.”
Han er realpresent også i dag.
Vel møtt til messe i St Olav, Ålesund, sundag kl. 11.

Mennesket og bioteknologien

4. september kl.11-14 deltek Eivor Andersen Oftestad, kjend m.a. som skribent i Klassekampen og Dag og Tid, med foredrag om «Mennesket og bioteknologien» i St Olav kyrkje, Borgundvegen 606, Ålesund.

Eivor Oftestad er kyrkjehistorikar, forskar og forfattar og underviser idag ved Høgskolen i Innlandet.

Etter at Stortinget i 2020 vedtok ein revisjon av bioteknologilova, er menneskesynet kome i spel på ein måte vi aldri før har sett her til lands.

Medisinsk forskning har i lang tid gjort store framsteg i innsikt i innsikt om det prenatale mennesket, mennesket før fødselen. Spørsmålet altfor få har reist er om slik kunnskap er verdinøytral. Både politikarar og folk flest har vent seg til å skilje mellom kunnskap og verdiar, slik at uavgrensa vitskaplege fakta og innsikter er velkomne, og vi kan på privat basis legge til våre tolkingar.

Slik argumenterte ein også i Stortinget om fosterdiagnostikken. At dette er tekniske spørsmål for å få så god informasjon som muleg og så gode teknikkar som muleg for m.a. å kunne fjerne foster med m.a. Downs syndrom.

Kva er menneskeverd når kvalitetssjekk og sortering vert normalen, spør Eivor Oftestad i foredraget sitt i St Olav kyrkje. Kvar skjer i ein kultur når Gud vert borte? Korleis endrar menneskesynet seg, og synet på liv og død? Har menneske lenger nokon absolutt verdi?

Eivor Oftestad gav i 2016 ut boka «Vi lager barn. Reproduksjon gjennom 500 år.» I år var ho medutgjevar av boka «Hva vil vi med fosterdiagnostikken?»

Velkomen laurdag 4. sept. kl. 11.

(foto: minervanet.no)

 

Messe i Stryn

Den miskunnsame samaritanen sin sundag. Vi feira messe i Betania bedehus i Stryn. Folk kom frå nord og syd og fylte opp det vakre bedehuset i Stryn sentrum, med både altar og altarbilete skapt av den lokale kunstnaren Magne V. Kristiansen.

Fr Olav Paulinus gav oss ei allegorisk preike over Jesu likning og viste kor mange meinings-lag det kan vere i ei slik bibelforteljing. Den miskunnsame er Jesus Kristus sjølv. Det er vi som ligg forslåtte i vegkanten etter angrep frå demonen. Men Jesus hentar oss opp, byd  oss eselet sitt, gjev oss sakramental lækjedom og ein heim i si kyrkje på jorda (hospitalet) og lovar å kome att og gjere opp for alt det vi skuldar både på jorda og i himmelen.

Folk frå bygda bar mat på bordet og vi hygga oss langt utover ettermiddagen. Fagre Stryn viste seg frå si beste side denne sundagen.

Den takksame

«I sanning verdig og rett er det at vi alltid og alle stadar takkar deg….». «Alltid og alle stadar.» Takke.

Det står ikkje å lese i aviser. Ikkje stemmer det alltid med personlege erfaringar, heller. Men det avspeglar eit livssyn.

Politikarar ser etter kva dei med makt og budsjett kan oppnå. Truande ser livet og verda med Guds blikk. For Gud er Gud om alle land låg øyde.

Den som lærer dette, kan oppdage det positive under det negative, retten under uretten og lyset bak mørkret.

Gud er miskunna og ikkje misnøya sin Gud. Han er retten, sanninga, nåden og det vakre sin Gud. Men Han er ofte løynd under sin motsats.

I evangeliet møter vi ti spedalske. Alle vart friske, men berre éin fekk forandra synsvinkelen sin (Luk 17,11-19).

Vel møtt til messe sundag kl. 11 i St Olav kyrkje.

 

Den miskunnsame

Sundag  29. august, 14. sundag etter pinse, er tema ‘Den miskunnsame’.
Evangeliet om Jesus går ut frå Jerusalem. På vegen vert det avvist av jødane, men teke imot av heidningar.
For såra menneske langs vegen har Gud oppretta sitt herberge som er den kristne kyrkja. Der får dei pleie av verten som er prest og diakon.  Med olje, vatn og vin, som er dei kyrkjelege sakramenta.
Ein dag kjem Jesus att og betalar for alt det herberget kostar.
Gud treng veg-arbeidarar og herberge-arbeidarar. Truande som møter dei såra og fører dei til herberget. Og han treng kyrkjetenarar som pleier med Guds himmelske medisin dei som kjem til herberget.
Sundag 29. august er evangeliet å lese i Luk 10,23-37, om den miskunnsame samaritanen.
Ta gjerne turen til Betania bedehus kl. 12.

Marias innsomning

Sæl er den velsigna moder /
som deg under hjarta bar!

syng Elias Blix om Maria, ho som dei truande til alle tider prisar sæl.

Utan henne ikkje noko Jesusbarn fødd som menneske. Og utan inkarnasjonen inga frelse for syndarar.

15. august er den årlege minnedagen for Marias innsomning. Slik Maria tok imot Jesus og var med Han gjennom heile livet, har Jesus teke imot henne i himmelen for å vere med henne gjennom heile æva. Ho har fått den plassen Gud har gjort istand for henne, slik vi ein dag vonar å få vår.

«Han gjeve dykkar hjarta opplyste augo så de kan skjøna kva det er for ei von Han har kalla dykk til,» skriv apostelen (Ef 1,18).

Vel møtt i kyrkja på sundag kl 11, med presten vår i Bergen, fr Olav Paulinus.

Gud har ein plan med ditt liv

Ordet ’økonomi’ har vi fått frå gresk: oiokos = hus og nomos = lov/orden.God økonomi er å ha huset sitt i orden. Gud har sett oss til økonomar. Somme har fått mykje å halde styr på, andre mindre. Og ansvar deretter.
 
Gud har ein plan med ditt liv, lagt av Han før verda vart skapt. Gud gjorde mennesket til konge og dronning i skaparverket, og gav oss alt: Kropp og sjel, ord og sakrament.
 
Og i menneskehjartet la han eit guddomeleg gen: Evna til å ane og søkje Gud.
 
Difor kan ikkje denne verda fylle eit menneskeliv. Alt her er provisorier. Mennesket er sett til å oppfylle Guds økonomi.
 
Gud kan bruke berre kloke hushaldarar. Til å gje folket sitt mat i rette tid. Både heime og i Kyrkja. Han dukar bord for oss. Kjøkkenbord og altarbord. Og når jorda ikkje er meir, set han oss til bords med alle dei heilage i himmelen. Måtte vi vere der.
 
Messe i St Olav kyrkje 10. sundag etter pinse kl. 11. Les gjerne Luk 16,1-13.