Ver helsa, Maria!

Når Gud grip inn i historia, sender han ikkje soldatar, men babyar. Gud forandrar verda gjennom barnefødslar. Sara, Hanna, Elisabeth og Maria veit alt om det. Gud gjer det umulege, det uventa, det uhøyrde, og syner slik at Han har grepet om verda og historia.

Jesus er Guds son, fødd før tida utan mor (av Faderen) og i tida utan Far (av Maria møy). Det gjer Maria til Guds mor. Om Jesus ikkje er Gud, kan han ikkje frelse, og om han ikkje er menneske, kan han ikkje frelse meg (Athanasius).

For oss er difor vegen til Gud Via Maria. På mystisk vis er ho ikkje berre Guds mor, men også vår. Ho er alle truande si mor som lærer oss å synge, tale og tru. Difor skal alle truande prise henne sæl.

Marimesse-dagen er 25. mars, 9 månader før jul. Vi feirar den med messe i Sta Sunniva menighet, Bergen, i kapellet til Sjøfarendes aldershjem på Nordnes, fredag kl. 18. Velkomen.

Frels oss frå den vonde

Psykologar, journalistar, biologar, politikarar og forfattarar har prøvd å forklare vondskapen. Jesus dreiv ut vonde ånder.

Den heilage Augustin sa at det vonde har ingen substans. Det vonde er imot naturen, for naturen er god. Det vonde oppstår når det gode som burde vere der, er borte.

Gud har teke opp kampen, ein kosmisk kamp om menneska si redning frå den vonde.

Der er eit sluk i skaparverket som menneske kan falle nedi. Difor talar Jesus med makt og mynde når han konfronterer vondskapen og møter herskaren over vondskapens hær i ein kamp på liv og død.

Ikkje rart djevelen går omvegar utanom krossen når dei møtest.

Vel møtt til messe i Døvekirken, Trondheim, Klæbuveien 47, sundag 20. mars kl. 11.

“Å leva det er å tilgje”

2. sundag i faste handlar om synd og kjærleik. Lite synd, lite kjærleik, seier Jesus. Men utan syndserkjenning, inga syndsvedkjenning eller syndstilgjeving.

Kong David erkjente: «Eg har synda mot Herren.» Då svara profeten Natan: «Så har òg Herren teke bort synda di. Du skal ikkje døy.»

Slik er skriftemålet Gud har gitt oss. Absolusjon er sakrament.

Difor søkjer vi Gud og går til messe. Der kan vi gje han alt: Tårer, synd, skam, vår historie, vår alabasterkrukke, vår kropp og sjel.

Jesus, meg selv jeg deg bringer / legger med ned for din fot / at du meg evig skal eie / jeg er jo kjøpt med ditt blod!”

Les Luk 7,36-50.  Vel møtt til messe i Døvekirken, Bergen, sundag 13. mars kl. 18.

Med krossmerket mot påske

Oskeonsdag innleier fastetida med ei påminning om døden. Oske er dødens teikn. Men krossmerket i panna er Guds bumerke. Gud sette det på Kain som vern mot hans fiendar. Og Gud sette det på oss i dåpen.

Den som ber merket, er elska av Herren over dødens makt. 

Vi held faste for å lære kven vi høyrer til og at vi lever av brød, men ikkje brød åleine. Vel og bra å halde seg frå sjokolade og dessert i fastetida, eller kjøt og kino. Men fastetida har tre grunnpillarar: Bøn, faste og almisser.

Det handlar om messefeiring, bønetider, gje tid til Gud, gje til trengande og ta oppgjer med alt det andre som styrer meg og stel meg. «For der skatten din er, der vil hjarta ditt óg vera.»

Vel møtt til messefeiring onsdag kl. 18 i St Olav kyrkje.

Han lærte oss Jesus-bøna

På fastelavnsundag  møter vi den blinde Bartimeus, han som ser det dei sjåande er blinde for. Han veit han er blind, men forstår det guddomelege nærveret.

Bartimeus lærer oss at den som søkjer hjelp, må fyrst erkjenne at han treng det. Så må han vite kvar hjelp er å finne. Bartimeus såg seg sjølv i det han høyrde om Jesus: ‘Han kan gjenreise min forfalne kropp til det Gud har meint han å vere.’

Gjennom århundre har menneske lært av Bartimeus å be: «Herre Jesus Kristus, Guds Son, miskunne deg over meg syndaren.»

Den som meiner å vere sjåande men er åndeleg blind, må be som Bartimeus: «Forunderleg, eit vrak som meg.» (Amazing grace, iflg E. Hoem).

Vel møtt til fastelavnsmesse i St Olav kyrkje 27. februar kl.11.

Truskap kostar

Det er lett å skifte standpunkt. Berre ei tru er viljug til å ofre. Eit standpunkt må gjerne testast på nye innfallsvinklar. Men å svikte trua er å svikte Han du trudde på.

Tru fordrar truskap. Den spør ikkje etter gevinst eller medbør. Difor er trua i motgangstider ein god ballast. «Herre, kven skulle vi gå til? Du har det evige livs ord,» svarer apostelen Peter når han vert utfordra på dette.

Den lure, politisk korrekte og veltilpassa kan drive det langt. Men det er den trufaste som ber den gode hushaldaren sitt adelsmerke.

Vel møtt til messe i St Olav kyrkje sundag 20. febr kl. 11.

Minner også om undervisningskvelden måndag 21. febr kl. 17. Fyrste samling i vårens temarekkje om Maria. Denne gongen: “Maria, Guds mor, kvifor ærar vi henne?”

Stemne i Innvik

Igjen inviterer vi til stemne i vakre Innvik i Nordfjord. Med base i Innvik Fjordhotel og gudstenester i Innvik kyrkje og utflukt til Singerheimen i Olden. Det vert  foredrag, tidebøner, samtalar og messefeiring.

Pastor Dagfinn Stærk vil halde foredrag om historier om kvinner frå kyrkja si fyrste tid, og om Ireneus, kroppens teolog.

Fullstendig program og opplysning om påmelding finn de i denne linken:

 

Guds sundagsskule

Gud openberrar sine planar for born. Dei vaksne må slite. Ein må innom Guds sundagsskule for å kome til himmelen.

Jesus var sjølv ein av desse små. I Guds hus. På søndagsskulen. Han som sjølv er Faderens barn. «Lær av meg,» seier han, «for eg er mild og audmjuk av hjarta. (Mt 11,29). Han, den vesle, kan lære bort til andre som også er milde og audmjuke.

Som 12-åring inntok han templet. Jesus lyfter opp seg sjølv til tolk av den gamle pakta. Til forundra blikk frå foreldre og skriftlærde. Men mor Maria gøymde orda i hjartet sitt til gjæring.

Vel møtt til messe sundag kl. 11.

“Me har og den same stjerna”

Gud kallar menneske på mange måtar: Astronomistudier like vel som pandemi og andre kriser. Men når Gud tenner ei Betlehemsstjerne, gjeld det å bryte opp. Alle som vandrar med Gud, må til eikvar tid vere på vakt. For Herodes er allid utfordra av Kristus og vil øydelegge den sanne Kristus-tilbedinga.

Julestemning kan vere forføreriske greier. Epifania openberrar eit møte med ’reality’ som kompletterer julestemninga. Lyset tent i Betlehem møter mørkret. Og mørkret tok ikkje imot det, så englesongen glei over i rama-skrik. Slik er den verda Herren vart fødd inn i.

Men vismennene sin visdom viste seg i at ’dei tok ein annan veg heim att til landet sitt’. Her har vi noko å lære.
Vel møtt til messe i St Olav kyrkje sundag kl. 11.

“… med åpne sinn / som hyrdene til barnet inn.”

Representantane for hyrding-yrket står i Betlehem ansikt til ansikt med ’den gode hyrdingen’.
Offerlamma sine hyrdingar står framfor han som skal bli Guds offerlam som ber verdsens synd.
Hyrdingane søkte teiknet dei var lova. Ikkje herlegdomen, men eit teikn på den. Det kunne godt kallast eit ikkje-teikn. Guds herlegdom viser seg under sin motsetnad. Men fordi alt var slik det var sagt dei, trengte hyrdingane ikkje noko meir imponerande.
Ikonet her heiter “Gudsmor med teiknet.”
Dette er ei messe verd. Vel møtt i St Olav kyrkje, Ålesund, sundag 2. januar kl. 11.