Trøystaren i liv og død

«Lat no opp hjartet mitt med din Heilage Ande» bad klokkaren i den gamle klokkarbøna.

”Det åndelege” vert servert i mange og diffuse versjonar idag. Den ånd vi feirar i pinsa, er Guds Ande, tredje personen i Gud. Han går ut frå Faderen og vert tilbeden og æra saman med Faderen og Sonen og talar gjennom profetane. Han som kom til apostlane pinsedagen.

«Det ånder himmelsk over støvet» seier Grundtvig. Guds Ande verkar overalt, i skaparverket og i Guds verdsstyre. Anden bles dit han vil – men det er i Kyrkja vi finn sjølve ”stormsenteret”. I Ordet, i sakramenta, i embete og tenester, i nådegåvene, i kjærleiken. Der gir han oss Barnekårsanden som gjer at vi ikkje berre anar at der er ein Gud, men ropar: Abba, Far!

Vel møtt til messe 1. pinsedag kl. 11.

Begge beina på jorda

‘Usynlig vel som sjel og sinn, men det er lett å kjenne,’ skriv Grundtvig om Himmelriket. Det riket Jesus inntok på Kristi himmelfartsdag då han sette seg på trunstolen. Dit tok han med seg den kroppen han fekk av mor Maria. Han tek det menneskelege med seg og legg grunnlaget for det vi trur på: «… oppstoda av lekamen og evig liv.»

Vi lever heller ikkje etter slagordet ‘himmelen kan vente’. Himmelen er vår rette heim. Difor har vi begge beina på jorda og eitt i himmelen.

Meir om dette i messa på torsdag kl. 11. Vel møtt.

Å leva det er å elska

Det veks gode frukter av kjærleik: Venlege ord, godt hjartelag, gåvmilde hender, glede og fred, sosialt ansvar. Dette er fruktene. Han som er opphavet til kjærleiken, skaper dei.

Han har gitt ein god orden for oss alle å passe inn i. Den som underordnar seg så han held boda hans, er i hans kjærleik. Somme har tenkt at all omgang mellom menneske som ser godt og vakkert ut, er kjærleik. Jesus uttrykkjer seg aldri slik. Han seier tvert imot at kjærleiken viser seg i lydnad mot hans konkrete bod.

Slik dei tre guddomelege personane elskar kvarandre. Dei er ikkje like. Faderen er hovudet over Sonen. Sonen er fødd av Faderen. Anden utgår frå Faderen. Likevel er dei ein fellesskap i fullkomen kjærleik. Utan isolasjon, rivalisering eller likestillings-kamp. Innpassing i Guds orden gir einskap i ulikskap.

Joh 15,9-17 er evangeliet fyrstkomande sundag. Vel møtt til messe i Døvekirken, Klæbuvn. 47 i Trondheim.

av KRISTUS OG APOSTLANE men ikkje av VERDA

Det heilage har tiltrekningskraft. Vi merkar det i vår tid fordi vi så lenge satsa på det nyttige, det fornuftige og det behagelege. Vi bygde ein kultur og fostra ei slekt utan Gud og gjorde mennesket til sentrum.

Men det rasjonalistiske og materalistiske tilfredsstilte ikkje. Det moderne mennesket lengtar etter sitt opphav. Urolege hjarte speidar kvilelaust etter det heilage.

Dei gamle israelittane visste det: ”De skal vera heilage, for eg, Herren dykkar Gud, er heilag.” (3 Mos 19,2).

Og Jesus ber om det same i si avskilsbøn. Den oppstadne etterlet venane sine i ei verd der dei blir hat-objekt for dei er framande. Difor må dei helgast.

Korleis? Det er ei guddomeleg gjerning. Den kristne kyrkja har til alle tider valet om kven ho vil høyre til: Å vere av Kristus og apostlane eller av folket og verda.

Vel møtt til messe i St Olav sundag fk kl. 11.

Vegen heim

Når menneske har kome bort frå Gud og innretta seg utan gudsdyrking, seier dei at det ikkje er skilnad på meiningar, alle er like gode, ikkje skilnad på sanningar, alle er like sanne, ikkje skilnad på vegar, alle fører til same stad.

Då er mennesket djupast sett åleine i verda. Då veks ein eksistensiell angst som er djupare, sterkare og farlegare enn bekymringane for dagleg brød.

Men vi har ikkje det synlege for augo. I sekulariseringa har det synlege erstatta det evige. Men sekulariseringa skal ein dag fade bort. Berre det usynlege er evig. Den usynlege viser oss vegen heim. ‘Eg er vegen, sanninga og livet,’ seier han. ‘Eg skal sjå dykk att, og de vert hjarteglade og ingen tek gleda frå dykk.’

Vel møtt til messe søndag 8. mai i St Johannes, Nordre Gravlund, Kierschows gt. 10, Sagene, Oslo.

Tett ved sida mi går Jesus

Jesus brukte år på å bygge opp eit mønster apostlane vidareførte: Hyrdingteneste og etterfylgjing. Jesus var og er Den Gode Hyrdingen. Apostlane sette inn hyrdingar i kyrkjelydane. Hyrdingen sin utfordrar er leigekaren, og sauene sin fiende er ulven.

Sauer overlever ikkje på eiga hand. Dei treng flokken og flokken treng hyrding. Av sauer krevst at dei kjenner His Masters voice. Dei andre er leigekarar.

Enno er leigekarane si tid. Dei opnar grinda og let ulven splitte. Enno er forføringane, kyrkjesplittinga og fråfallet si tid. Men Den gode hyrdingen er på vegen. Vår oppgåve er å halde oppe visjonen av den eine hjord under den eine hyrding. Les Joh 10,11-16

Vel møtt til messe i St Olav kyrkje komande sundag, 1. mai, kl. 11.00

 

‘De har vel ikkje noko fisk, born?’

Jesus er ’back in business’. Stemnemøte med fiskarar. Han introduserer kvardagskristendom. Ingrediensane er møte og måltid med Jesus.

Han visste at det gjekk rimeleg dårleg med dei: “De har vel ikkje noko fisk, born?” Han som kalla dei til menneskefiskarar, øver dei i å fylgje hans arbeidsinstruks. Dei tek Jesus på ordet.

No har dei lært det heilage mønsteret: Å kjenne att Jesus til kvardags, å lyde Jesu ord, å oppsøkje det heilage måltidet med Jesus. Menneskefiskarar viser folk veg til desse kjeldene.

Denne sundagen, 2. sundag i påsketida, feirar vi messe i Innvik kyrkje kl. 11.
Les gjerne Joh 21,1-14

 

(Bilete: Magne V. Kristiansen)

Du Guds Lam

Jesu sju ord på krossen gjev oss tidlaus åndeleg rettleiing. Ei heil katekisme for vårt liv som truande. Det kulminerer med «det er fullført». Den latinske varianten, «consummatum est», talar tydeleg om kva som har hendt.

Alt er ’konsumert’. Alt er oppslukt. Alt det vonde, alt det bitre, all skuld, all skam, alt hat, all liding.

Moselova seier at «forbanna er kvar den som heng på eit tre». Men i Jesu tilfelle var krossfestinga hans siger. Jesus fullfører sin misjon og herleggjer Faderen.

Dette vert sagt slik i brevet til Hebrearane: ”Då han hadde nått fullendinga, vart han opphav til evig frelse for alle som lyder han. (Hebr 5,9).

Alle ting vert gjort nye. Frå denne dagen er både naturen og menneska, jorderiket og dødsriket, forvandla. Englane gleder seg, himmelen opnar seg.

Slik kulminerer også påskefeiringa i St. Olav kyrkje. Vi feirer gudstenester skirtorsdag kl. 18, langfredag kl.15, påskenatt kl 22 og påskedag kl. 11. Vel møtt.

Nardus

“Kristus elska oss og gav seg sjølv for oss som ei gåve og eit offer, Gud til ein hugnadleg ange,” skriv apostelen. Jesus vert konge-salva til sin død for oss. For at vi skal kunne bli krismert til kongar som lever for Han. Det er palmesøndagen sin bodskap.

Vi brenn røykjelse i messene våre, etter Marias forbilde. Angen av hennar salve fylte huset i Betania. Noas offer fylte heile jorda med vellukt. Israelsfolkets gode offer gjorde det same. Vismennene sin røykelse og myrra fylte stallen.

Kristi offer fyller den verda som held på å gå i forråtning, med hugnadleg ange. For at det korrupte og sjølvgode skal bli forvandla.

Maria gav livet sitt som offergåve. Ditt og mitt livs nardussalve handlar om våre takkoffer, om alt det vi har motteke og som vi gir tilbake. Der er nardus overalt.

Jesus meg selv jeg deg bringer, legger meg ned for din fot,
At du meg evig skal eie. Jeg er jo kjøpt med ditt blod.”

Vel møtt til messe i St Olav palmesundag kl. 11.

Ver helsa, Maria!

Når Gud grip inn i historia, sender han ikkje soldatar, men babyar. Gud forandrar verda gjennom barnefødslar. Sara, Hanna, Elisabeth og Maria veit alt om det. Gud gjer det umulege, det uventa, det uhøyrde, og syner slik at Han har grepet om verda og historia.

Jesus er Guds son, fødd før tida utan mor (av Faderen) og i tida utan Far (av Maria møy). Det gjer Maria til Guds mor. Om Jesus ikkje er Gud, kan han ikkje frelse, og om han ikkje er menneske, kan han ikkje frelse meg (Athanasius).

For oss er difor vegen til Gud Via Maria. På mystisk vis er ho ikkje berre Guds mor, men også vår. Ho er alle truande si mor som lærer oss å synge, tale og tru. Difor skal alle truande prise henne sæl.

Marimesse-dagen er 25. mars, 9 månader før jul. Vi feirar den med messe i Sta Sunniva menighet, Bergen, i kapellet til Sjøfarendes aldershjem på Nordnes, fredag kl. 18. Velkomen.