Apostolisk suksesjon – aposteldagen

Då Peter viste at han ikkje duger som fiskar, kunne Jesus bruke han. Jesus viste han tillit og gav han ny sjølvinnsikt. Jesus tok båten hans ibruk, og deretter heile mannen.

Sjølvinnsikt er verdifulle saker. Og fårleg når ho ikkje er grunna i realitetar.

Historia om fiskarane på Gennesaretsjøen og deira liv, er universell. Det handlar om å velje etterfylgjarlivet istadenfor det sjølvsikra. Etterfylgjaren sin tryggleik avslører Peter: «På ditt ord, Herre!»

Her startar apostolisk suksesjon. Biskopar og prestar har arva apostelen sitt oppdrag. Og alle kristne er kalla til å tru som apostlane. Kyrkja er ’up to date’ berre når ho står i denne suksesjonen.

I etterfylgjinga finst også velsigninga. Peter betalte med sitt liv for lydnaden. I ditt og mitt tilfelle er prislappen enno open. Men det gjeld om å vere i apostolisk suksesjon.

Vel møtt til messe i St Olav kyrkje sundag kl. 11.

Persok

Apostlane Peter og Paulus leid martyrdøden i Rom under keisar Nero på 60-talet. Peter krossfest på ein arena ved Vatikanet, med hovudet ned. Paulus halshoggen, sidan han var romersk statsborgar.

Over Peters grav står Peterskyrkja. Over Paulus’ grav kyrkja San Paoli fuori le mura.

To hundre år seinare vart deira jordiske levningar førte til San Sebastian-katakombene den 29. juni, som har blitt deira felles minnedag. Difor feirer vi Persok komande sundag.

Dei gav opp alt og fylgde Jesus, heilt inn i martyrdøden. Apostlane som fekk i oppdrag å vere menneskefiskarar, vart Kyrkja sin grunnvoll. For oss som vil tru som dei, gjeld både formaningane og lovanden:

Ro båtane iland! Gå frå alt som held tilbake! Og Han er med alle dagar så lenge verda står.

Velkomen til messefeiring i Togkapellet, Åndalsnes, sundag 27. juni kl. 12.

Den bortkomne sonen sin sundag

I forteljinga om mennesket går frelsesvegen ’nedenom og hjem’. I Skrifta finst fleire frelsar-personar, som Abel, Isak, Josef, Moses, David. Felles er at dei må lide urett og ta skulda. Slik vert dei redda som gjorde dei vondt.

Den bortkomne sonen går ’nedenom og hjem’.

Alle desse peikar fram mot Frelsaren, Jesus. Han vert gjort til ein bortkomen son. Menneska ville drepe han, men han overlevde.

Han seier slik Josef sa til brørne sine i Egypt: “Eg er Jesus, bror dykkar, som de selde. Men Gud ville berga liv, difor sende han meg føre dykk.Då kan vi berre svare: “Vi har synda mot Himmelen og mot deg og er ikkje verde å kallast brørne dine lenger.”

Men istadenfor skammekrok og fengselscelle vert det festmåltidet. Gud vende det vonde til det gode. Forstå det den som kan. Sæle er dei som er innbedne til bryllaups hjå Lammet!

Velkomen til messe i St Olav kyrkje sundag kl. 11.

Guds gjestebod

Kvar er skatten din?

Gud gjer ikkje skilnad på folk når han innbyd til sitt rike.  Menneskefantasien skaper skiljelinjer, Gud er raus. Ikkje skilnad på jøde og grekar, ikkje på træl og fri, ikkje på mann og kvinne. Men han pålegg oss ikkje å ha andre gudar attåt han.

Skattane dine kan bli dine avgudar. Dei beste ting i livet kan bli det. Dei avslører kvar skatten din er. Ikkje at ein meiner å seie nei til Gud. Men når skatten er ein annan stad, kjem Gud lenger ned på lista.

Jesus seier: ”Kom, no er alt ferdig!” Dei som tek imot invitasjonen til Guds rike, svarar: ”Herre, eg er ikkje verdig til at du går inn under mitt tak. Men sei berre eit ord, så vert sjela mi lækt.” 

Denne sundagen held vi messe i Innvik kyrkje i Nordfjord. Velkomne kl. 11.

Kling no klokka, ring og lokka

Sist helg fekk St Olav kyrkje montert sitt eige klokketårn. Rettnok innandørs, med ei staseleg klokke som har fått namnet Sigmund etter gjevaren, Sigmund Rypdal på Hønefoss.

Klokka hang på eit cellulose-bruk på Eidsvold til 1965 og varsla måltid, pausar og arbeidstid. Seinare har klokka varsla andakter for turistar i eit hyttefelt i Brumunddal, og no altså i St Olav.

Sigmund er eit staseleg namn høveleg for ei kyrkjeklokke. Det norrøne namnet tyder ’siger’ og ’vern’.

«Gud vere takk, som gjev oss siger ved vår Herre Jesus Kristus.» (1Kor 15,57)

«Du er mitt skjold og vern, eg ventar på ditt ord.» (Ps 119,114)

Klokketårnet er teikna av kunstnaren Magne Viggo Kristiansen. Han har også skore ut i tre dua som prydar tårn-toppen. Vemund Øiestad har hovudæra av det presise snekkararbeidet som har framskaffa tårnet. Begge to har verkstadane sine i Stryn.

Kyrkjeklokka vil verte vigsla ved ei messe etter sommarferien..

Evangelium for rike?

«Du skal itte få ein dag i mårå,» seier Jesus til den rike mannen. Vi er rike. Vi har sikra framtida vår med verdas største pengefond. Finst det evangelium for rike?

Der er ein avgrunn i livet, ein som ingen menneske kan kome over: Avgrunnen mellom det å leve av rikdom og å leve av miskunn. Den som ikkje treng miskunn, gir det heller ikkje. Den sjølvforsynte er på feil side av avgrunnen. Og det gis ikkje eit da capo.

Evangeliet er at Lasarus stadig forkynner at «Gud er min hjelpar». Gud spør etter menneske som lever av miskunn. Den er von for den som oppdagar Lasarus og vender om til Gud.

Idag er nådens tid. Vel møtt i St Olav kyrkje sundag kl. 11.

Les Lukas 16,19-31.

Sundag Trinitatis

Gud er éin. Han er Faderen som føder Sonen, Sonen som er fødd av Faderen, og Anden som går ut frå Faderen.

Han er Abrahams, Isaks og Jakobs Gud. Den levande, Han som møtte Moses i den brennande tornebuska. Han som profeten Jesaja og apostelen Johannes såg på kongsstolen i himmelen. Han som ved Anden vil bu i våre hjarte for å vitne med vår ånd at vi er Guds born.

Denne Gud grip inn i historia. Han bryt gjennom også i vår tid som har vendt han ryggen. Sjølv om gudstrua er blitt frustrert, og sekularisering har fortrengt Han.

Han inngår dåpspakt med menneske og lovar å verne og verje Kyrkja like til enden. Når vi lever i dette paktslivet, opnar mysteriet seg for eit menneske.

Dogmet om at Gud er treeinig er ikkje ei forklåring, forenkling eller forflating. Det vernar om mysteriet Gud, i Skrifta og i den apostoliske trua.

Vel møtt til messe sundag kl. 11.

Trøystaren i liv og død

«Lat no opp hjartet mitt med din Heilage Ande» bad klokkaren i den gamle norske klokkarbøna. ”Det åndelege” vert servert i mange og diffuse versjonar idag. Den ånd vi feirar i pinsa, er Guds Ande, tredje personen i Gud. Han som går ut frå Faderen og som vert tilbeden og æra saman med Faderen og Sonen og som har tala gjennom profetane.

«Det ånder himmelsk over støvet» seier Grundtvig. Guds Ande verkar overalt, i skaparverket og i Guds verdsstyre. Anden bles dit han vil – men det er i Kyrkja vi finn sjølve ”stormsenteret”. I Ordet, i sakramenta, i embete og tenester, i nådegåvene, i den innbyrdes kjærleiken. Der gir han oss Barnekårsanden som gjer at vi ikkje berre anar at der er ein Gud, men ropar: Abba, Far!

«Nu åpnes paradis på ny». Difor bed vi med styrke og forventing: Veni, Sancte Spiritus! “Kom, Heilage ande, fyll hjarto til dine truande!”

Vel møtt til messe sundag kl. 11.

I himmelen på jorda

Himmelriket – usynlig vel som sjel og sinn,’ seier Grundtvig. ‘Men det er lett å kjenne.’ Kristi Himmelfartsdag lærer oss at himmelen og jorda møtest og heng saman.

Jesus stig inn i himmelen med kropp og sjel, med sår og arr han fekk på jorda. Han tek det menneskelege med seg og legg grunnlaget for det vi trur på: «… oppstoda av lekamen og evig liv.»

Det er sagt om kardinal Newman at han preika i denne verda og til denne verda alltid med eitt auge på den neste. Vi lever heller ikkje etter slagordet ‘himmelen kan vente’. Himmelen er vår rette heim. Difor har vi begge beina på jorda og eitt i himmelen. Dei feirar vi på Kristi himmelfartsdag.

Vel møtt til messe i St Olav kyrkje torsdag kl. 11.

Bilete: parousiapress.com

Øyrekviskraren

Jesus lovar oss Talsmannen. Han er Guds øyrekviskrar.

Han sit i kyrkjeklokkene og kviskrar: “Kom til Guds hus!” Han sit på skuldra til den som les Skrifta og kviskrar tolkingsord. Han sit på kanten av døypefonten og kviskrar at den døypte er Guds barn. Ved nattverdbordet kviskrar han “Det er Jesu lekam.”

‘Når våren kjem her nord’, kviskrar han ‘at Gud oss lagar ein betre vår ein gong.’

Han kviskrar liv i lundar og lauv i li, sevje i trea og liv i røtene. Og til alle Jesu vener at det er vår i livet deira.

Kristen tru er heile året ein lengt mot vår. Det nye livet livnærer seg av krafta av Kristi siger over døden, av spirekrafta i Jesu nye liv. Jesus er fyrstegrøda, og så slår dette livet rot i hjartet og blir ei skapande og formande kraft i menneskeliv der Øyrekviskraren slepp til.

Slik vert det berekraftig personleg utvikling i eit menneskeliv.

Denne sundagen skulle det vore messe i St Olav kyrkje, men den må diverre avlysast. Vel møtt på Kristi himmelfartsdag.