St. Gregor sender munkar til anglosaxarane
St.Gregor med ei due som gir han dei himmelske tonane.
|
Gregorsmesse
vart frå gamalt feira her til lands denne dag, til minne om den kanskje
viktigaste paven nokon gong. Han har fått tilnamnet den store, eller "Guds
konsul" som det står på gravstøtta hans. Han døydde denne dagen i 604. Den
nye romerske kalendaren har flytta feiringa til 3. september for å kome unna
fastetida.
Gregor vart fødd 540 i
ein fornem familie. 35 år gamal forlot han ei embetsmanns-karriere og vart
munk. Etter ei tid som paveleg diakon i Konstantinopel vart han i 590 som
fyrste munk vald til pave.
Som pave kalla Gregor
seg 'servus servorum Dei' - ein tittel pavane har brukt sidan. Han
organiserte og forvalta kyrkjeleg eigedom og avsette overskotet til diakoni,
forbetra kyrkja sine relasjonar til dei germanske folk og sende Augustin (av
Canterbury) med ei gruppe benediktinarar som misjonærar til anglosaxarane.
Han reformerte den kyrkjelege liturgi og har gitt namn til den gregorianske
songen.
Sjøl om han mest alltid
var sjuk, var han stadig aktiv og ein framståande predikant, teolog og
forfattar. Ein stor del av skriftene hans er tekne vare på med brev,
bibelkommentarar og preiker, alt fulle av praktisk-pastoral vegleiing.
Gregor vert rekna som ein av Vestkyrkja sine fire store kyrkjefedre.
«Den største av
dykk skal vera som den yngste, og styraren skal vera som
tenaren.» Luk 22,26
|
